त्यसपछि खित्का छोडेर हाँसिन्...

पानी रोकिएको थिएन । साँझ ढल्किसकेको थियो । तर मलाई भने उज्यालो हुँदैछ र अब बाँकी जीवन सुनाउन पाइन्छ, जसले गर्दा उनी र मबीच आत्मीयता बढोस् जस्तो महसुस भइरहेको थियो । मलाई लाग्थ्यो, मेरो जीवन नै एउटा उपन्यास हो र उसले मलाई पढिदियोस् । 

 

तर त्यो सम्भव थिएन । शायद मलाई एउटा कुराको याद आइरहेको थियो, छ र पो वास्ता नहोला तर गुमाएपछि मात्र थाहा हुन्छ कसको महत्व कति हुन्छ भनेर । तर हामीले कसैलाई पाएका थियौँ न त गुमाउनु पर्ने चिन्ता नै । त्यत्तिकैमा उनले सोधिन्, ‘तैले पत्रकारिता बिषय नै पढेको हो ?’ अब भने मलाई हाँस्नुको विकल्प थिएन । किनकि शायद पत्रकारिता नगरेको भए आज कसरी भेट हुन्थ्यो ? र, उपन्यासकी पात्र हुन्थ्यौ र ?

 

यति बोलिसकेपछि उनी रिसले चुर भइन् । लाग्थ्यो औँसीको कालो रातमा पनि मडारिएको कालो बादल अब झरीको रुपमा वर्षिदैँछ । उनको गोरो अनुहारका रिसले कालो भएको रङ्ग प्रष्ट देखिन्थ्यो । परिस्थितिलाई सामना गर्ने मसँग सामथ्र्य थिएन । 

 

किनकि उनको र मेरो लक्ष्य फरक छ । उद्देश्य फरक छ । सोच फरक छ, विचार फरक छ । तर समान छ त केवल मानवीयता मात्र । त्यत्तिकैमा उनले फेरि आफैँ भनिन्, ‘कस्तो ढक्कन रैछ ? नेपालका सञ्चारमाध्यममा पत्रकारिता विषय नपढेर पनि पत्रकारिता गरेको देखेको सुनेको छु । तलाई थाहा छ ? पत्रकारिता त्यो मान्छेले गर्ने पेशा हो जोसँग एक्युरिसी (ए) व्यालेन्स (बी) र क्रेडिबिलिटी (सि) हुन्छ । तर नेपालका मिडिया हाउसमा एबिसी त हुन्छ तर ए– आफ्नो, बि– बन्न सक्नेहरु, सि– चान्समा डान्स गर्न दिनेहरुमात्र पत्रकारितामा टिक्छन् । त्यही भएर तँ पनि त्यस्तै हो कि भनेर ।’

 

यति वाण प्रहार गरिसकेपछि उनी मुस्कुराईन । तर मलाई भने प्रहारले निकै सोच्न बाध्य बनायो मेरो पेशाप्रति । बाँकी कुरालाई तपशिलमा राख्दै मैले पत्रकारिता सूरु गर्नु भन्दा अगाडिको सत्य घटना सुनाए ।

 

त्यतिखेर म पत्रकारिता बिषय लगेर ११ पढ्दै थिएँ । सायद कोर्षको करिब करिब अन्तिमतिर आइपुगेका थियौँ । हामीले प्रयोगात्मकका लागि फिल्डमा जानुपर्ने भयो । हामी पत्रकारिता विषय लिएर पढ्ने पहिलो व्याजमा ५ जना थियौँ । जसमा ३ जना केटी साथी र २ जना केटा । मैले केटाकेटी किन भनेको भने त्यतिखेर ५ जनामध्य कसैले पनि बिहे गरेका थिएनौँ । 

 

प्रयोगात्मकका लागि विषय शिक्षकले फिल्डमा खटाउनुभयो । हाल उहाँ मध्यपश्चिम विश्वविद्यालयको रजिस्टार हुनुहुन्छ । उहाँले खटाउने क्रममा मैले ट्राफिक प्रहरी सम्बन्धी रिपोर्ट बनाउने जिम्मा पाएँ । म कलम र कापी बोकेर कलेजबाट ट्राफिक प्रहरी कार्यालयतिर प्रस्थान गरे । 

 

तर म एक्लै जान नसकेर तीनजनालाई साथमा लगेर गएको थिएँ । किनकि मलाई मेरो पत्रकारिताको पहिलो स्टोरी बनाउनुथियो । जुन मलाई ज्ञान त थियो व्यवहारमा लागु भएको थिएन । मेरो सहयोगीका रुपमा मैले दाइ, भाइ र जेठान (हाल) पर्नेलाई लगेर गए ।

 

करीब आधा घण्टा हिँडेर पुगियो । म पुग्दा सबै आआफ्नो काममा व्यस्त हुनुहुन्थ्यो । कसलाई के भन्नेसम्म पनि मलाई थाहा थिएन । मनमा डर बाहेक अरु केही थिएन । मुटुको धड्कनको कुरा गर्ने हो भने अहिले पनि पसिना छुट्छ मलाई त्यो धड्काई सम्झिँदा । सबैले आफ्नो काम सकाएर हामी भएतिर आउनुभयो । 

 

सद्दबिस्तार व्याख्या भएपछि गोल घेरा बनाएर बेञ्चमा राखियो । लाग्दैछ, म कुनै मेरो हुम्लामा बर्षौदेखि चल्दै आएको परम्परा जारीको बिषयमा उजुरी गर्न प्रहरीकहाँ आएको छु र अब कचहरी सुरु हुँदैछ । यति भएपछि सामान्य परिचय भयो । अब के सोध्नुछ, सोध्नुहोस, हामी बताऔंला भन्ने आदेशात्मक स्वीकृति आयो । 

 

मैले सुरु गरें, ‘अहिले अध्यक्ष को हुनुहुन्छ ?’ जब मैले यो प्रश्न गरें, तब करिब १० जना प्रहरी सापहरु एकै आवाजमा बोल्नुभयो, ‘हाम्रोमा अध्यक्ष उपाध्यक्ष हुन्न सर । इन्स्पेक्टर साप हुनुहुन्छ । त्यो भन्दा तल्लो पोस्ट सई साप, त्यसपछि असई साप अनि हवल्दार साप भन्ने हुन्छ । यति बोलिसक्दा मलाई पहिलो गाँसमै ढुंगा लागेको महसुस भयो र म पसिना पसिना भएँ । लाग्यो कि घामले म बाहेक अरु कसैलाई देखेन र भएजतिको प्रकाश मलाई नै फोकस गरेको छ । त्यतिखेर इन्स्पेक्टर सापले नेतृत्व गर्नुभएको रहेछ ।’

 

उहाँले भन्नुभयो, ‘तपाईलाई धेरै पसिना आयो । असहज महसुस नगर्नुस । ए भाइ, पानी ल्याइदे त सरलाई । एकजनालाई आदेश दिइसकेपछि पानी पिएँ मैले । अनि लाग्यो नेपाल प्रहरीमा यतिको इमान्दारिता राष्ट्रसेवकहरु छन् र पो राष्ट्रको शिर झुक्न दिएका रैनछन् । तर राष्ट्रको शिर जति निहुराए पनि सबै राजनैतिक व्यत्तिहरुको देन रैछ । मैले सोध्न त सोधें तर‘। त्यसपछि खित्का छोडेर हाँसिन् उनी ।


थप समाचार

काठमाडौंको ‘ज्यानमारा फुटपाथ’

  • 36 minutes ago
काठमाडौंको ‘ज्यानमारा फुटपाथ’

काठमाडौं । शंकर न्यौपाने दृष्ट्रिविहीन हुन् । उनलाई राजधानीको सडकपेटीमा हिँड्न बहुत कठिन छ । सडक पार गर्न त झन् सास्ती ।

बैतडीको त्रिपुरासुन्दरी मन्दिरमा मेला शुरु

  • 37 minutes ago
बैतडीको त्रिपुरासुन्दरी मन्दिरमा मेला शुरु

बैतडी । सरकारले हालै घोषणा गरेको नयाँ पर्यटकीय गन्तव्य बैतडीको प्रसिद्ध त्रिपुरा सुन्दरी भगवती मन्दिरमा आजदेखि जात (जात्रा) शुरु भएको छ । दशरथचन्द नगरपालिका–८ स्थित उक्त मन्दिरमा बिहीबार र शुक

स्मार्टफोनको विकल्पबारे चर्चा शुरु

  • 43 minutes ago
स्मार्टफोनको विकल्पबारे चर्चा शुरु

वासिङ्टन । एक दशकसम्म विश्वकै सबैभन्दा बढी बिक्रीको रेकर्ड बनाएको स्मार्टफोनको ठाउँमा अब नयाँ कुन उपभोग्य वस्तु आउला ? यसको उत्तर सजिलो छैन, तर प्रविधि क्षेत्रमा यसबारे चर्चा शुरू भएको छ ।



भिडियो

प्रेम र यौन

यौनवर्धक भियाग्राको प्रयोग कति उचित ?

यौनवर्धक भियाग्राको प्रयोग कति उचित ?

काठमाडौँ । उमेर पुगेका हरेक व्यक्तिलाई यौनको चाहाना हुनु स्वाभाविक नै मानिन्छ तर यदि कोहि महिला वा पुरुषलाई यौन चाहानामा गडबढी हुनु पनि सामान्य हुँदै गएको छ ।

जीवनशैली/स्वास्थ्य

अदुवा खाँदा यस्तो फाइदा !

अदुवा खाँदा यस्तो फाइदा !

अदुवालाई तरकारीमा स्वादको लागि प्रयाग गरिन्छ । तर, यसमा औषधिय गुण पनि हुने गरेको छ । यहाँ हामीले अदुवाको फाइदाको बारेमा केही जानकारी प्रस्तुत गरेका छौं ।

विचित्र विश्व

यी हुन् सबैभन्दा कम उमेरमा पिएचडी गर्ने १० मानिसहरु

यी हुन् सबैभन्दा कम उमेरमा पिएचडी गर्ने १० मानिसहरु

धेरै विद्यार्थीहरुको मनमा ग्य्राजुएट गरेपछि पढु कि नपढु भन्ने दुविधा हुन्छ । यो विषय पढौं कि त्यो विषय पढौं भन्ने प्रश्न पनि धेरै ग्य्राजुएटहरुको दिमागमा खेलिरहेको हुन्छ ।