चिज बर्गर !

आमाको कोख भित्र त म मांशहारी थिएँ । आमाका कोषहरूमा संचित शक्तिकै कारण संभव भएको थियो मेरो संरचना । म जन्मिएको केही महिनामै हजुरबुबा बित्नुभएछ । हजुरबुबा बितेपछि एकजना बैष्णव महाराजजीले सम्पूर्ण परिवारमाथि बैष्णव मन्त्र छर्किदिनुभएछ । त्यसपछि सपरिवार शाकाहारी । हजुरबुवाले मेरो सम्झना थोरै भएपनि लिएर जानुभयो । मैले लिन पाइन । सम्झिन सक्ने भएको भएपनि जन्मिएपछिको एक दुई महिनामा खुबै के गरियो होला र ! हजुरबा पण्डित हुनुहुन्थ्यो ।

 

निकै सानो उमेरमा स्वर्गद्धारी पुगेर संस्कृत पढ्नुभएको । जिल्लामै चर्चित पण्डित । हजुरआमासँगको एउटा ब्ल्याक एण्ड ह्वाइट फोटो भित्तामा थियो । घरमा र गाउँमा हजुरबाका बारेमा सुनेका प्रसंगहरूलाई त्यही फोटो हेर्दे कल्पना गर्थें । हजुरबालाई हुक्का निकै मन पथ्र्यो रे । हजुरबा त पक्कै स्वर्ग जानुभयो होला । नातीको ठेगान छैन । झुक्किएर स्वर्ग पुगेँ भने, हजुरबासँग म पनि परिचय गरम्ला । भनम्ला म कान्छो नाती । सोधम्ला त्यता हजुरबालाई मनपर्ने हुक्काको ब्यवस्था छ कि छैन ? अनी बल्ल सुनाम्ला, मेरो चिज बर्गरको कथा ।

 

म २४ बर्षको उमेरसम्म अल्प शाकाहारी थिएँ । अल्प यस अर्थमा कि मैले नौ कक्षामा पढ्दा कुखुराको अण्डा चाखेँ । ब्वइल्ड एग । डम्बरबहादुर सरले कृषि पढाउनुहुन्थ्यो । दिउसो खाजा खाँदा उहाँलाई अण्डा र चनाको तरकारी बाहेक केही चाँहिदैनथ्यो । अण्डाप्रतिको मोह जगाउने काम शायद डम्बर सरले नै गर्नुभो । त्यसपछि गोकुल । ऊ हाम्रो ट्रली ट्रयाक्टरको ड्राइभर थियो । कुरो खुब मिल्थ्यो । पोखराको पुर्णिमा हलमा गाबिन्दा र करिश्मा कपुरको कुली नं १ पनि उसैले देखाएको थियो । घर पुग्दा बहाना बनाउन खुब सिपालु थियो । सिम्पानीमा अण्डा किन्थ्यो र प्लाष्टिकमा दुइटा अण्डा ट्रयाक्टरको अगाडिको पानी हाल्ने ठाउँमा राखिदिन्थ्यो । त्योपनि ठुलो चारपाटे कित्ली जस्तै थियो । लामो समय गुडेपछि पानी उम्लिरहन्थ्यो । ट्रयाक्टरको थुथुनो छुँन खोज्दा हातमा मजाले पोल्थ्यो । त्यसपछि अण्डा निकै मन पर्न थाल्यो ।

 

नौ कक्षामै पढ्दा एक दिन बिहान दिदीले खरबारीमा घाँस काट्न जाँदा कालिजका चारवटा अण्डा भेट्टाइछ । दिदीलाई मैले अण्डा खान्छु भन्ने थाहा थिएन । तर, घरको ब्लक फ्याक्ट्रिमा कामगर्ने दाइहरूले खालान्, भनेर ल्याइछ । दिदीले अण्डा उमाली । कामगर्ने मध्येका एक जना थिए, लल्कु दाई । सप्तरीका । उनले मेरै अगाडि उत्साहित भएर अण्डालाई छेउबाट फुटाले । भित्र मलाई मनपर्ने अण्डाको सेतो र पहेँलो भाग थिएनन्, बरु कालिजको निकै सानो बच्चो थियो । म रन्थनिएँ । दिदी पनि एकछिन् अध्यारी भइ । लल्कुदाइ पनि अण्डालाई प्लेटमै छोडेर कामतिर लागे । त्यसपछि मैले सिड्नी नआइन्जेलसम्म अण्डा खाइन ।

 

भोक यसरी लागेको थियो कि, बर्गर लगभग सकिने बेलामा बर्गरको गन्ध अलि फरक लाग्यो । अडिएँ । बाँकी टुक्रालाई ओल्टाइ पल्टाइ हेरेँ । चिज त रैछ तर पातलो स्लाइसमात्र । चिजसँगसँगै अर्को पत्र पकौडाको जस्तो रङको खै के थियो । अब भने मनमा चिसो पस्यो । काउन्टरमा सोधिहालेँ । सहजै भनिदियो ।‘इट्स अ बिफ !’

 

झुक्किएर केहीपटक मेरो मुखमा मासु परेको थियो । पकौडा जस्तो मिट बल र मःमको स्वरुपमा । मासु नै त कसरी खान सक्लान है मान्छेहरूले । मनमा लागिरहन्थ्यो । मासु भातसँग मुछेर यसरी मानीसहरूले स्वाद लिइ लिइ खाइरहेको दृश्य कसरी वास्तविक होला ? कसरी खानसकेका भातसँग मासु ? २००७ मा अष्ट्रेलिया आएँ । मेरो रुममेट सन्तोषलाई कुखुराको मासु निकै मन पथ्र्यो । तरकारी र मासुको मुल्य बराबर थियो । कुखुराको मासु त अझै सस्तो । मासु मन पर्नेहरूलाई यता दशैँ कुर्नु परेन । मलाई यो कुराले सकस हुन लाग्यो । एकदिन कामबाट थाकेर फोर्टिच्युड भ्यालीको कोठाभित्र छिरेँ । सन्तोषले कुखुरा नै बनाएको रहेछ । भोकले भाउन्निएको थिएँ । स्टेशनको नजिकैको म्याकडोनल्ड तिर लागेँ । शुरुशुरुमा बाहिर फास्टफुडमा धेरै पैसा खर्च गर्न अन्कनाइन्थ्यो । चिकेन बर्गर, ह्याम बर्गर, विफ बर्गरको कुनामा मेरो भोक मेट्ने ‘चिज बर्गर’ लेखेको देखेँ । मलाई चिज निकै मन पथ्र्यो ।

 

पाउरोटी र चीजको कल्पना गर्दा भोकको पारो झन् चढ्यो । पैसा पनि निकै सस्तो । मात्र २ डलर । त्यतीमा अरु कुनै बर्गर थिएन । बर्गर अर्डर गरेर कुर्चिमा बसेँ । बर्गर आयो । मैले बर्गर भित्र के छ भन्ने नहेरिकनै बर्गर टोक्न थालेँ । चिज अलि फरक स्वादको हुँदो रहेछ जस्तो लाग्यो । भोक यसरी लागेको थियो कि, बर्गर लगभग सकिने बेलामा बर्गरको गन्ध अलि फरक लाग्यो । अडिएँ । बाँकी टुक्रालाई ओल्टाइ पल्टाइ हेरेँ । चिज त रैछ तर पातलो स्लाइसमात्र । चिजसँगसँगै अर्को पत्र पकौडाको जस्तो कलरको खै के थियो । अब भने मनमा चिसो पस्यो । काउन्टरमा सोधि हालेँ । उसले सहजै जवाफ दियाे- ‘इट्स अ बिफ !’

 

काउन्टरको स्टाफका लागि यो कुनै क्लाइमेक्स सिन जस्तो लागेन । सहजै भनिदियो । मेरा लागि भने, डड्याङ डुडुङ ब्याकग्राउण्ड म्युजिक चाहिने खालको सिन भइदियो । जुरुक्क उठेँ । बाँकी टुक्रा बर्गर बिनमा फालेँ । भ्यालीको मलको बीचको बाटोमा, थिच्दा पिउन पिल्ने भुल्भुले पानीको धारो थियो । गएर पानी पिएँ । घाँटीमा त अलिकति सितल भयो । तर, अन्त जताजतै उकुस—मुकुस भयो ।

 

मेरो कथा सुन्दा, हजुरबाले सोध्नुहोला ।


‘यो बिफ भनेको के हो र कान्छा ?’


म भनम्ला, ‘गौमाता’ ।

 

nisprabhsaji@gmail.com

 


    Loading...

    Your Comment


    भिडियो


    Related Post

    विदेशबाट फर्केर चिज उद्योग

    • 6 months ago
    विदेशबाट फर्केर चिज उद्योग

    म्याग्दी । राम्चे गाविस– ४ मा चिज उत्पादन उद्योग सञ्चालनमा आएको छ ।

    मन्त्रीलाई मायाकै मर्जी, यस्तो छ कृषिमन्त्रीको प्रेमलीला

    • 1 year ago
     मन्त्रीलाई मायाकै मर्जी, यस्तो छ कृषिमन्त्रीको प्रेमलीला

    काठमाडौं–माया भन्ने चिज नै अनौठो । कहिले रुवाउँछ, कहिले हसाउँछ, आँशु र हाँसोको संगम पनि गराउँछ । ठ्याक्कै यस्तै भएको छ, एक माओवादी मन्त्रीको जीवनमा ।

    यसरी पकाउनुस खसीको आन्द्रा-भुँडीको परिकार

    • 3 months ago
    यसरी पकाउनुस खसीको आन्द्रा-भुँडीको परिकार

    काठमाडाैं- नेपालमा चाडपर्वमा मासु तथा विभिन्न थरिका परिकारहरु बन्दछन् । मासु साहै्र लोकप्रिय छ, हामी सबै नेपालीहरुलाई ।

     

    hamropatro

    नेपाल

    वैशाख अन्तिममा स्थानीय तह निर्वाचन गर्न तीन दल सहमत

    वैशाख अन्तिममा स्थानीय तह निर्वाचन गर्न तीन दल सहमत

    काठमाडौं ८ माघ । प्रमुख तीन दलबीच वैशाखको अन्तिममा स्थानीय तहको निर्वाचनको मिति घोषणा गर्ने सहमति भएको छ ।

     

    स्थानीय निकायको निर्वाचन, संविधान संशोधन प्रस्ताव लगायतका विषयमा छलफल गर्न प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल प्रचण्डले बालुवाटारमा बोलाएको बैठकमा दलहरुबीच संसदमा पेश भएका निर्वाचन सम्बन्धि कानुन पारित गर्दै वैशाख अन्तिम साताका लागि निर्वाचनको मिति तोक्ने सहमति भएको हो ।

    जीवनशैली

    जाडो मौसममा कस्ता खानेकुरा खाने

    जाडो मौसममा कस्ता खानेकुरा खाने

    जाडो समयमा शरिरलाई तातो राख्न न्यानो कपडा लगाउनुमात्र पर्याप्त हुँदैन । यस्तो मौसममा केही यस्ता खाने कुराहरु खानु आवश्यक हुन्छ जसले शरिरलाई न्यानो बनाउन मदत गर्छ ।