जब अमेरिका यसरी पुगे...

Global IME
Mega Bank
Norvic Hospital
  • बुधबार, २७ भदौ, २०७५
  • 4 years ago
  • नेपाल

२०७० सालतिरको कुरा हो । देशभर संविधान सभाको चुनावको माहोल चलिरहेको थियो । तर मेरो मनमा उर्लेका हजार सवालहरुले मलाई थिचिरहेको थियो । वरपरका सबै साथीहरु विदेश हानिन थालेका थिए । मिल्ने साथी अनिल पनि कोरियाको भिषा लागेर गइसकेको थियो ।

 

टोलमा साथीहरुको संख्या दिनानुदिन कम हुँदै गइ रहेको थियो । मलाई पनि विदेश जाने भुतले विस्तारै छुन थालेको थियो । माहोल नै त्यस्तो बन्न थालेपछि घरबाट बाहिर निस्किन मन पनि नलाग्ने भइसकेको थियो । एक दिन छिमेकी दाइसँग कुरा गर्ने क्रममा ‘अमेरिका जान्छस् भनेर’ सोधे । मैले पनि ‘पाए को बस्थ्यो र यहाँ भनिदिए’ । उनी पनि नेपालमा केही गर्न नसक्ने, पाए विदेश नै जाने सोचमा थिए । 

 

उनले भने ‘मैले चिनेको एकजना दाइ छन् । उनले अमेरिका लैजान्छन् ।’ मैले पनि सोधे ‘अमेरिकाको एम्बेसीले भिषा दिन्छ त ।’

 

उनले टाउकोमा हान्दै भने,‘अर्कै बाटो जाने हो । खर्च पनि धेरै नै लाग्छ रे तर, अमेरिका भने पुगिन्छ ।’

 

त्यतिबेला म के गरु कसो गरु सोचमा मात्र थिए । पढाइ पनि त्यस्तै थियो । मैले ती दाईलाई म घरमा कुरा गर्छु भने ।

 

घरमा ड्याड र ममीसँग कुरा गरे । सुरुमा त मान्नु भएन । तर छिमेकीका चार पाँच जना जाने भनेपछि केही मानेजस्तोम महसुस मैले गरे । 

 

अन्तत अमेरिका जाने सहमति भयो । यो कुरा ती दाईलाई पनि सुनाए । ती दाईले दलालीलाई कुरा अगाडि बढाउन भने । दलालीले पनि सुरुमा भारत जानुपर्छ र केही समय त्यही बस्नुपर्छ भने । हामीले हुन्छ भन्यौ । दलालीले पनि हाम्रो आफ्नै रुट छ त्यही अनुसार जान पर्छ भनेर पहिला नै भनेका थिए । त्यसकारण हरेक कुरामा अन्जान बन्यौ । खर्च कति लाग्छ भन्दा उनले तिमीहरु मेरै आफ्नै मान्छे हौ त्यसकारण ३० लाखमात्र लाग्छ भने । ३० लाख ठुलो रकम थियो तर परिवारले घडेरी बेचेर भएपछि तलाई अमेरिका पठाउँछौ भनेका थिए । मैले पनि हुन्छ भनिदिए । चारजना जाने भनेका हामी जम्मा दुई जना मात्र भयौ तर हामीले आट्यौ । परिवारसँग विदा भएर हामी लाग्यौ काठमाडौंतिर । काठमाण्डौको दुईचार दिनको बसाइपछि हामीलाई भारत लगियो । भारतमा कागजपत्र मिलाउन लामै समय लाग्यो । चारपाँच महिनाको भारत बसाइपछि बल्लबल्ल लाग्यो पारग्वेको भिषा लागेको दलालीले जानकारी दिए । इण्डियाबाट आवुदावी, ब्राजिलको ट्रान्जिट हुँदै हामी पारग्वे पुग्यौ । करिब एक महिनाको बसाई पछि हामीलाई दलाली अब बोलिभिया जानुपर्छ भने । हामीलाई न ति देशको भाषा थाहा थियो न रहनसहन नै । दलालीको आफ्नै सेटिङ थियो । उसले जे भन्यो त्यही नै गर्यौ । बोलिभिया जान तयार भयौ । बोलिभियाको भिषा लागेको र केही समय बोलिभिया बिताउनु पर्ने दलालीले बताए । बोलिभिया पुग्यौ । बोलिभिया पनि हाम्रा लागि उस्तै नौलो देश थियो । प्राय यी देशका मानिसहरु स्पेनिस भाषा बोल्दा रहेछन् । बोलिभिया पछि दलालीले सेटिङ मिलाएर पेरुको भिषा लगाए । केही दिनको बोलिभिया बसाइ पछि हामी पेरु लाग्यौ । म बेलाबेलामा छिमेकी दाइ जोसँग म अमेरिका जाने सपना देखिरहेको छु प्रश्न गरिरहन्थे,‘हामी अमेरिका त पुग्छौ नि ।’

 

उनी मलाई मजाक गरेर भन्थे,‘खै हिडेको त अमेरिका नै पुग्छु भनेर हो । भारत त उहिले पुगेर पनि छोडिसक्या हो ।’ 

 

दाई घर छोडेका पनि ६–७ महिना भइसक्यो । परिवारलाई राम्रै छ अहिलेसम्म भनेका छौ । तर, मनमा एउटै कुराले हानि रहेको थियो,‘यो अमेरिका भन्ने राष्ट्र कहिले पुग्ने हो ।’

केही दिनको पेरु बसाइपछि इक्युवेडरको भिषा लागेको दलालीले हामीलाई जानकारी दिए । जति पनि देशमा हामी पुग्थ्यौ ती सबै देशमा दलालीहरुको सेटिङ भइसकेको हुँदो रहेछ । प्रत्येक देशमा ९–१० दिनभन्दा बढी बस्न पर्दैन्थ्यो । त्यहाँको इमिग्रेशनले सोधपुछ गथ्र्यो, केही त्यस्तो फेला नपरेपछि छाडिदिन्थ्यो । 

 

अबको यात्रा थियो कोलम्बियाको । यो देश मलाई निकै राम्रो लाग्यो । तर, समस्या उही नै थियो । केही बुझ्नै सकिन्न थियो । प्रहरीको केही दिनको सोधपुछ अनि अर्को देशको यात्रा...

 

कोलम्बिया पछि हाम्रो भिषा लाग्यो पानामाको । पनामाको इमिग्रेशनमा केही दिन बस्यौ । केही कडा चेकजाँच गरे जस्तो लाग्यो । तर, उनीहरुको भाषा न मैले बुझ्थे न मैले बोलेको भाषा उनीहरुले बुझ्थे । रमाइलो यही नै थियो । हरेक ठाउँमा हामी शरणार्थी हौ भन्दै चिनाउने काम गथ्र्यौ । पनामाको जंगलमा हिड्न निकै डर लाग्यो । नेपाल छँदा समाचारमा सर्पले टोकेर मोरेको खबर बारम्बर आउने गर्थे भने चोरले लुटेका खबर पनि आइनै रहन्थे । अमेरिका नपुगी कतै यही जंगलमा मर्ने त होइन निकै डर लागेको थियो । दलालीले पनामापछि कोस्टारिका । कोस्टारिका पछि एलसाल्भाडोर ।

 

एलसाल्भाडोर पछि ग्वाटेमाला । ग्वाटेमाला पछि मेक्सिको । एकपछि अर्को देश लगेको लग्यै गर्दा यी देशहरु घुम्दैमा समय सकिने भयो अमेरिका नपुगिने हो कि क्या हो भन्ने शंका पनि धेरै पटक मनमा आए । तर, अमेरिका पुग्ने सपनाले होला यस्ता विचारहरुले खासै जित्न सकेका थिएनन् । मेक्सिको पुग्दा सबैभन्दा धेरै डर लाग्यो । सुनेको थिए विश्वकै सबैभन्दा खतरनाक मानिसहरु यही हुन्छन् । माफियाहरुको ठुलो सञ्जाल यही नै छ । मेक्सिको पुग्दा घर छाडेको १० महिना हुन लागेको थियो । यो पटक पनि जंगलको यात्रा गर्नु पर्ने थियो । यो अमेरिका पुग्नुपुर्वको अन्तिम राष्ट्रको यात्रा थियो । यो बीच हामीले धेरै नै दुःख झेलिसकेका थियौ । फर्केर जाने अवस्था थिएन । अमेरिका पुग्ने सपना नै अन्तिम उपाय थियो । मेक्सिको जंगलमा शरणार्थीहरुको हविगत निकै नराम्रो हुने गरेको हामीले सुनेका थियौ । मैले दाईलाई सोधे यो दुई दिनको मेक्सिकोको जंगल यात्रा काट्न सक्यौ भने ‘अमेरिका पुग्छौ होला नि हई दाइ ।’ 

 

उनले कपाल मिलाउँदै भने,‘अब अमेरिका पुग्ने दिन धेरै टाढा छैन । तर यो जंगलबारे निकै डरलाग्दा समाचारहरु बाहिर आएका थिए । मलाई पनि डर लागेको छ ।’

 

जंगलमा नै खाना पकाउने तथा खाने काम गर्यौ । तर, यो पटक भने हाम्रो १५ जनाको समुह भइसकेका थियो । यो जंगल कटेपछि एउटा खोला आउने र उक्त खोला तरेपछि अमेरिका पुग्ने दलालीले बताएका थिए । जंगलामा खस्रयाखुस्रु केही हुने बितिकै मेरो सातो जान्थ्यो । म ती छिमेकी दाइको नजिकै बसिरहे । यो यात्रा भर उनले सान्तोना दिने काम गरे । नभन्दै दुइ दिनको जंगल यात्रा पछि खोला आयो । यो खोला तर्न काठको ढुंगाको प्रयोग हुँदो रहेछ । पालैपालो गरेर खोला पार गर्ने काम गर्र्यौ । अमेरिकाको भुमिमा पाइला टेक्नासाथ संसार जितेको महसुस गरे । धन्नै १० महिनाको यात्रापछि अमेरिका पुगेका थियौ । त्यस समय खुसी मनाउने अवस्था थिएन । अमेरिका पुगेको केही मिनेटमा नै अमेरिकन प्रहरीले हामीलाई पक्राउ गर्यो । पक्राउ गरेर हामीलाई एसाइलममा राखियो । डेढ महिनासम्म एसाइलममा बस्यौ । त्यस पश्चात एसाइलममा हाम्रो सोधपुछ गर्ने काम गरियो । कहाँ किन आएको भनेर नालीबेली पश्न गर्न थाल्यो । थप केही महिना फेरि एसाइलममा नै राख्यो । चार महिनापछि वकिलको सहायताले घरौटीमा निक्कन सफल भयौ । यी १४ महिनामा मैले जे देखे त्यो मेरा लागि अविस्मरणिय यात्रा बन्न पुग्यो । जे जस्तो दुःख पाएर अमेरिका आए पनि, नेपाल छोडेकोमा मलाई पछुतो भने छैन । यो यात्राले धेरै पाठ सिकाएको छ ।

 


Reliable life insurance
Nepal Telecocme

ग्लोबल नेपालीपत्रमा प्रकाशित कुनै समाचारमा तपाईंको गुनासो भए हामीलाई info@nepalipatra.com मा इमेल गर्न सक्नुहुनेछ । साथै तपाई आफ्नो बिजनेश प्रवद्र्धन गर्न चाहनुहुन्छ भनेsales@nepalipatra.com सम्पर्क गर्न सक्नुहुनेछ । हामीसँग तपाईंफेसबुकट्विटरमा पनि जोडिन सक्नुहुन्छ ।

थप समाचार

मेलम्ची खानेपानीको मुहान निरीक्षण

  • 49 minutes ago
मेलम्ची खानेपानीको मुहान निरीक्षण

काठमाडौँ । खानेपानी मन्त्री अब्दुल खान, सचिव मणिराम गेलाल, खानेपानी विकास समितिका कार्यकारी निर्देशक कमलराज श्रेष्ठलगायत टोली शनिबार हेलम्बु–१, अम्बाथानमा रहेको मेलम्ची खानेपानी आयोजनाको मुहानस्थल नि

सिद्धान्त कस्तो छ, व्यवहारले देखाउँछः अध्यक्ष नेपाल

  • 57 minutes ago
सिद्धान्त कस्तो छ, व्यवहारले देखाउँछः अध्यक्ष नेपाल

काठमाडौँ । नेकपा (एकीकृत समाजवादी)का अध्यक्ष तथा पूर्वप्रधानमन्त्री माधवकुमार नेपालले पार्टीको व्यवहारले सिद्धान्तका बारेमा बताउने भएकाले सही व्यवहार गर्नुपर्ने बताएका छन् । उनले पार्टीेको पाँचौँ केन्

'सबै पक्षसँग कुरा हुन्छ'

  • 1 hour ago
'सबै पक्षसँग कुरा हुन्छ'

काठमाडौँ । प्रधानमन्त्री पुष्पकमल दाहाल ‘प्रचण्ड’ ले सबै पक्षसँग आफूले संवाद गर्ने बताएका छन् ।



पर्यटन

वीरगञ्ज नाकाबाट एक वर्षमा ६५९ पर्यटक भित्रिए

वीरगञ्ज नाकाबाट एक वर्षमा ६५९ पर्यटक भित्रिए

पर्सा । पर्साको वीरगञ्ज भन्सार नाकाबाट पछिल्लो एक वर्षको अवधिमा ६५९ विदेशी पर्यटक नेपाल भित्रिएका छन् ।

जीवनशैली

चाणक्य नीतिः हरेक पत्नीले आफ्नो पतिबाट जीवनभर लुकाइराख्छन् यी ५ कुरा, जीवनभर रहन्छ रहस्य

चाणक्य नीतिः हरेक पत्नीले आफ्नो पतिबाट जीवनभर लुकाइराख्छन् यी ५ कुरा, जीवनभर रहन्छ रहस्य

एजेन्सी । आचार्य चाणक्यको नीति र विचार अलि कठोर लागे पनि यो कठोरता नै जीवनको सत्य हो । दौडधुपको जीवनमा यी विचारहरूलाई किन बेवास्ता गर्नुपर्छ, तर यी शब्दहरूले तपाईंलाई जीवनको हरेक परीक्षामा मद्दत गर्नेछ। आचार्य चाणक्यले आफ्नो नीतिमा विवाह, घरपरिवार, मानव जीवनको बारेमा धेरै महत्त्वपूर्ण कुराहरू बताएका छन्।

विचित्र विश्व

रुससँगको युद्ध थप उग्र हुने, अमेरिकाले युक्रेनलाई २.२ अर्ब डलर दिने, फ्रान्स, इटालीले क्षेप्यास्त्र प्रणाली दिने

रुससँगको युद्ध थप उग्र हुने, अमेरिकाले युक्रेनलाई २.२ अर्ब डलर दिने, फ्रान्स, इटालीले क्षेप्यास्त्र प्रणाली दिने

एजेन्सी । रुस र युक्रेनबीचको युद्ध भएको एक वर्ष पुग्न लागेको छ । फागुन २४ गते यस युद्धको एक वर्ष पूरा हुनेछ । तर, युद्ध जारी छ। कहिले रुसले तिब्र गतिमा आक्रमण गर्छ, कहिले युक्रेनले बदला लिन्छ। तर, यो युद्धमा युक्रेन एक्लैले रुससँग प्रतिस्पर्धा गर्न सक्दैन । त्यसैले नेटोका सदस्य राष्ट्रहरूले युक्रेनलाई निरन्तर सहयोग गरिरहेका छन् । यसै क्रममा अमेरिकाले फेरि युक्रेनलाई सहयोग गरिरहेको छ ।